Oldeberkoop, een rustiek dorpje in Zuidoost Friesland

Het pittoreske plaatsje Oldeberkoop is het oudste dorp in de regio. Het ligt op een zandrug tussen de riviertjes Linde en Tjonger. Het dorp wordt voor het eerst genoemd in 1228, wanneer de Friese strijders in "Brokope" bij elkaar komen om Drenthe in te trekken. Oldeberkoop heeft in de loop der tijden haar rustieke karakter weten te behouden. In het dorp staan veel karakteristieke panden, met name in de omgeving van de Bonifatiuskerk. De oude dorpskom van Oldeberkoop staat als beschermd dorpsgezicht op de lijst van rijksmonumenten.

De Bonifatiuskerk, het oudste gebouw in Oldeberkoop, is in de 12e eeuw in romaanse stijl gebouwd. De kerk was toen waarschijnlijk geheel uit tufsteen opgetrokken. In de 13e t/m de 15e eeuw zijn delen gerestaureerd en in gotische stijl aangebouwd, zoals het koor. De kloostermoppen stammen uit die periode. De toren, herbouwd in de 17e eeuw, is opgetrokken uit gele Friese steentjes. Het zandstenen doopvont stamt deels uit de 14e eeuw.

Oldeberkoop was in de 16e en 17e eeuw een strategisch gelegen dorp. De Bekhofschans, gelegen aan de Linde ten zuidoosten van Oldeberkoop, maakte deel uit van de Friese waterlinie. De contouren van deze in 1623 aangelegde schans zijn in 2007 weer zichtbaar gemaakt. Op 13 oktober 1979 is een kanon gevonden bij de Bekhofschans. Sinds 15 augustus 1981 staat dat kanon in Oldeberkoop (hoek Wolvegasterweg en Heerenveenseweg). De voor het kanon gemaakte affuit is goedgekeurd door het wapenmuseum in Delft.

Op onderstaande foto's ziet u (v.l.n.r.): de Bonifatiuskerk, het kanon en Vredewoud